Na het stormachtige weer, restanten van orkaan Humberto, op zaterdag, waaide het zondag nog flink met af en toe stevige buien. Onze vaarleider was Berend, en met z’n zessen gingen we op pad richting het Rijk der Duizend Eilanden
Dit oude veenlandschap bestaat uit talloze kleine eilandjes, omringd door sloten en in de luwte van de eilandjes was het heerlijk varen. Op de heenweg regende het nog pijpenstelen, maar bij aankomst was het droog. Bij de parkeerplaats in Ooster Vlaerdinge (met ruime plek voor trailer) lag een prima steiger van kanovereniging Kanowaard. Na honderd meter peddelen over het kanaal Alkmaar–Omval–Kolhorn bereikten we al de kanooverdraagplaats met toegang tot het Rijk der Duizend Eilanden. 
We voeren langs natuurherstel-eilandjes naar Broek op Langedijk, waar we het museum BroekerVeiling passeerden, de eerste groenteveiling van Nederland. Daar raakten we heel even de weg kwijt, maar vonden snel de route terug langs mooie bebouwde eilandjes (nieuwe huizen en vergane glorie) en hoge bruggen.
De lunch op de dijk bij de Noorderplas was van korte duur, want al snel begon het weer te regenen en stak de wind opnieuw op. Hilde en Mathijs trakteerden ons nog op heerlijke gevulde speculaas. Na weer even zoeken naar de route leidde Berend ons vakkundig via de natuureilandjes en een grote plas (Oosterdel) terug naar de overdraagplaats. Vlak water was het enige wat ontbrak tijdens het laatste deel van deze zogenoemde vlakwatertocht. Maar we kwamen slechts één rondvaartboot en een klein bootje tegen. Bij rustig weer zou dat ongetwijfeld anders zijn geweest.We zaten nog niet in de auto, of de regen kwam opnieuw met bakken uit de lucht.
Het was Berends laatste tocht als vaarleider – een originelere afsluiting hadden we ons niet kunnen wensen. Het Rijk der Duizend Eilandjes was voor iedereen onbekend terrein, wat het extra bijzonder maakte. Bedankt, Berend, voor deze heerlijke tocht!
Bedankt vlakwatercommissie. Berend en Jos ook nog bedankt voor het rijden.