Half december een berichtje in de appgroep: 'Wie heeft er zin om een stukje te gaan varen en dan te overnachten op de Hanepoel?'
Nou, daar heb ik wel zin in…. Maar durf ik het ook?

Winterkamperen staat al langer op mijn verlanglijstje, kanokamperen nu ruim een jaar. Het was niet voor niets dat ik met onze club-Leo probeerde of mijn fietskampeerspullen erin pasten voor ik mijn eigen Leo kocht.  Maar het was er nog niet van gekomen. 
Saskia heeft al meer ervaring, ze haalde kort geleden nog de 'Kanosport' met een avontuurlijk verhaal. Beiden hebben we een poos niet gevaren vanwege blessures.

Zaterdagmorgen 27 december, de stille dagen tussen Kerst en de jaarwisseling. Grijzig en iets boven het vriespunt. Noordenwind kracht 2. We pakken onze boten in en gaan op pad. Een enkele visser is er ook, verder is het helemaal stil. Het is goed te doen, de kajak voelt met alle kilo's vooral stabieler aan. Op de Braassem even iets meer wind. Linksaf de ringvaart op. Genieten van de huizen met kerstlichtjes en af en toe zwaaien naar mensen op de kant. Dan weer de bewoonde wereld uit naar de Hanepoel. Er ligt langs de kant een dun vliesje ijs. Bij de overnachtingsplek is een groep mensen aan het wilgen knotten, ze ronden af als wij aankomen. Tent opzetten met toeschouwers, daar was ik niet op bedacht. We maken lekker warm avondeten. Al snel wordt het rustiger, je hoort wel vliegtuigen en auto's. Het wordt ook niet echt donker. De ganzen en andere vogels laten zich horen, dat is mooi. Midden in de Randstad is dit een heel bijzondere ervaring. 

De volgende ochtend ziet het er wat lichter uit. Ontbijten en inpakken gaat langzamer dan verwacht. Het is ook een beetje passen en meten met de kleine, vrij hoge steiger. Rond 11.00 liggen er twee ingepakte boten klaar. Even overleggen: kunnen we via de Kaag terug? Ja, dat is amper verder dan via de Braassem. En met de zon in het gezicht en de wind (voor zover aanwezig) in de rug is het heerlijk. Pauze bij de Kaagsociëteit.

Ter hoogte van de Bloemerd is de Dwarswatering dichtgevroren. Het is geen dun vliesje maar echt teveel voor ons. Dat is even balen! Recht achteruit en dan keren maar. Voor donker zijn we bij de club terug. Doe ik het nog eens? Kamperen met de kajak is voor herhaling vatbaar. Met hogere temperaturen is het wel makkelijker. Maar dit was een prachtig mini-avontuur. Terwijl ik dit schrijf, dwarrelt buiten de natte sneeuw rond. Op naar mooie avonturen in 2026!