'Het meeste valt ernaast. Slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding. We zijn toch niet van suikergoed.' Zo zijn er nog wel een paar te bedenken, om 'buienradar-verslaafden' over te halen om een kanotochtje te maken.
We laten de boten te water vanaf een vrij hoge kade om vervolgens in te stappen via een in de kade gebouwde stenen trap. De Kerstanje Wetering begint aan de overzijde van de Delftse Schie, deze brengt ons naar het Westland waar onze groenten en bloemen van
daan komen. We hopen nog dat de motregen ophoudt maar deze gaat na een korte drijfpauze over in een hevige stortbui die het zicht op de kassen (we vermoeden dat die er zijn) ontneemt.
De bui duurt niet lang maar we nemen toch de verkorte route naar Schipluiden. De Zouteveense Brug is te laag zelfs om met tweetallen te passeren dus het wordt overdragen of de brugwachter uit het café halen. Café? Amber belt het vermelde telefoonnummer en even later verschijnt een jongeman in Albert Heijn tenue met de sleutel. 'Staat er nu een lange rij voor de kassa?' willen we weten maar de jongeman verzekert ons dat er alleen 10 minuten vertraging is bij het vakken vullen. Anita zet haar charmes in, we hoeven geen 3 Euro per boot te betalen, ze weet af te dingen tot 5 Euro voor de vloot van 7.
Op de Buitenwatersloot in Delft houden we lunchpauze. De plaspauze stellen we uit tot het Doelenplein waar we in het café terecht kunnen, tegenover het Floratheater waar ik (Jaap) een jaar boven de foyer heb gewoond (toen was het al geen pornobios meer).
Voormalig rondvaartkapitein Jos neemt het roer over, hij weet de mooie plekjes in het grachtenlabyrint van Delft te vinden en verwijdert tussendoor de waterplanten uit de schroef van een onbestuurbaar geworden sloep, uiteraard pas nadat hij zich ervan heeft vergewist dat de motor is afgezet. Intussen wordt er driftig gehengeld naar lege blikken, meer dan er in een tevens opgeviste Albert Heijn tas passen, en genoeg om het bruggeld terug te verdienen.
Foto's van Alex