Oosterschelde 15 augustus 2026

‘We hebben nog een peddelblad waterdiepte, dit moet de Oliegeul zijn, dichterbij de Roggenplaat kunnen we niet,’ wordt in de voorhoede geroepen. Het is net diep genoeg voor een kano maar zeil- en motorjachten lopen er geheid vast. Groenlandpeddels zijn in het nadeel. We verwachten bij groene boei GvR11 (Geul van Roggenplaat) uit te komen en zijn dan ook verrast dat de eerste boei het nummer GvR7 toont. Hebben we dan over de plaat gevaren? Onmogelijk want die valt droog bij Laagwater en dat is het nu. Of zijn de boeien verplaatst, dan wel omgenummerd?

Het was nog onzeker of de tocht zou doorgaan. Bij dageraad vielen een paar fikse klappen onweer boven Leiden en omgeving. Bij aankomst op Schelphoek tegen negen uur constateerden we dat de onweersdreiging naar het noordoosten was afgedreven en dat we veilig rond de Roggenplaat konden varen. De term ‘mooi weer’ is misleidend want het land zit na twee maanden hitte en droogte te smachten om regen en liefst heel veel.

We zijn inmiddels aan een drijfpauze toe, dus de koffie en de lekkernijen komen tevoorschijn uit de luiken. Wie niet af en toe een peddelslag doet, wordt onmiddellijk teruggezet door het afgaand tij, zodat er snel twee groepen ontstaan, één bij de boei en één die langzaam afdrijft. Het is allemaal niet zo spannend bij minimale wind en afwezigheid van enige golfslag. De twee groepen voegen zich weer samen en zo wordt de tocht voortgezet langs de zuidelijke rand van de plaat. We buigen met de plaat mee in noordelijke richting en vinden dan de schelpenbult, of wat er van over is tenminste. Zo’n tien jaar geleden kon je hier nog een paar meter omhoogklimmen tegen de schelpenbult op, die is verdwenen door de stroming zodat er nu nog een lage zandbank met een restantje schelpen over is, die bij Laagwater net droog valt.

We houden wat langere tijd pauze om moed te verzamelen voor het laatste stuk, met lichte tegenstroom en een aantrekkende NO-wind van opzij terug naar Schelphoek. Ineens zijn er ook golven, zonder brekers weliswaar maar het blijft opletten. Ik stop mijn marifoon in het dagluik, die is niet meer nodig voor het laatste stuk en ik merk op dat mijn bewegingen nauwlettend worden gevolgd. ‘Die is weer rottigheid van plan’, hoor ik sommigen denken. Dan klinkt het ineens “capsize!” en wordt een snelle reddingsactie door Tjeerd ingezet.

Het oversteken van de vaargeul verloopt niet geheel vlekkeloos. We laten twee zeiljachten passeren voordat we aan de oversteek beginnen, onder aanvoering van de voorvaarder die beweert dat we met gemak voor een derde zeiljacht kunnen passeren. De rest van de groep kan het moordende tempo niet bijhouden dus er wordt netjes op het derde zeiljacht gewacht terwijl de voorvaarder al uit het zicht is verdwenen.

Petje af voor Bram, die zijn conditie goed op peil houdt en voor Gijs die als beginnende grootwatervaarder zijn vuurdoop op getijdewater heeft gehad.

Jaap