Vorig jaar zijn we de IJssel afgevaren tot aan Kampen. De bedoeling was om op het Ketelmeer onze laatste overnachting te hebben, maar vanwege voorspeld onweer ging dat niet door. Dus dit jaar is het Ketelmeer een mooi startpunt voor onze kanovakantie.
De route wordt grofweg uitgezet en campings besproken. Want het is augustus dus vakantietijd.

We starten in Schokkerhaven, waar we via een strandje het water op kunnen. Een man met een zeilboot wuift ons uit. Het is rustig op het water.
Een binnenvaartschip vaart voor ons langs en draait vervolgens naar links om op het Ramsdiep te gaan varen. Wij varen richting het IJsseloog, een opslagplaats voor verontreinigd slip. Maar daar is niets van te zien. Het eiland wordt omringd door weelderig groen. Eén van ons meent de zeearend te zien vliegen. We varen Oostwaarts naar een ander eiland waar we voornemens zijn te overnachten. Het is even zoeken, waar we kunnen aanlanden. Na het opzetten van de tentjes gaan we zwemmen in het ondiepe water. De stilte wordt slechts onderbroken door meerkoeten, eenden en het geluid van de luchtverplaatsing door 10, 20 of meer paar vleugels bij het opstijgen van zwanen. Heel hoog boven ons vliegt een enkel vliegtuig geruisloos over.
De volgende ochtend vervolgen we onze weg naar Kampereiland. We leggen nog even aan in de haven, waar we vorig jaar geëindigd zijn. Ook nu weer worden we vriendelijk ontvangen. Na lunchtijd van de sluiswachter, mogen we mee de sluis in van de vrouwelijke sluiswachter, die zelf ook zegt te kanoën. Maar daarna weer druk aan het werk is. We vervolgen over het kronkelende Ganzendiep om bij de Paardeboer aan te leggen. We krijgen de mooiste plekjes, nabij het water, aangewezen. We zwemmen in het heldere water. Later, als de zwemmende kinderen en vissende ouderen vertrokken zijn staan we alleen. We genieten van een oranje gele maan, die een gezichtje lijkt te hebben. 

Bij zonsopkomst hangt de mist boven het water. We varen verder naar het Zwarte Meer, waar de toegang weliswaar te ondiep is voor overig vaarverkeer, maar niet voor onze kano’s. Een vaargeul van boompjes brengt ons tot buiten het verboden gebied.
In Zwartsluis zijn we tijdig voor de sluis, maar het is druk. Dus eerst maar lunchen.
Na het schutten varen we binnendoor door het mooie Belt-Schutsloot naar Sint Jansklooster. Op de camping is een tentenveldje aan het water met een gras-oever. Dus we hoeven weer onze kanokarren niet te gebruiken.
Na een rustdag varen we via het dorpje Dwarsgracht, een mini-Giethoorn maar veel rustiger, naar Muggenbeet. De camping heeft een kade met rollers. Dat werkt prima. Op de camping rond een zwemmeertje is een reünie van vaarders van klassieke wherrys. De wherry is een houten Engelse roeiboot. Gelukkig varen ze de volgende dag niet, zodat wij alle ruimte hebben bij ons vertrek. Op naar Wetering, hemelsbreed 4 kilometer verder. We doen eerst boodschappen in Blokzijl, waar we van een vriendelijke bewoner onze kano’s langs zijn privé-aanleg mogen vastleggen. Na het doen van boodschappen varen we met een grote boog, via Nederland -het dorp- door de Weerribben. In Wetering krijgen we een mooie schaduwplek nabij het water. Op dezelfde camping komen later 5 Duitse mannen, die in drie 1-persoons en één 2-persoons opblaas-, plastic kano’s hebben gevaren. Leuk als kinderspeelkano, maar niet voor een lange tocht. De mannen zijn daar inmiddels zelf ook achter. Ze besluiten de volgende dag maar te gaan fietsen. Wij hebben een rustdag.

Voor de laatste etappe gaan we eerst onder een lage brug door en via een meertje naar een nauwelijks bevaren sloot. We varen tussen riet en onder bomen door.  Het gaat net. Maar zo mooi! We zijn vroeg en kunnen in Kalenberg zonder oponthoud door motorbootjes onder de brug door. We pikken verderop de kanoroute op.
De bruggen zijn te laag voor de meeste motorboten. Dus het is rustig varen in dit prachtige gebied. Het water is glashelder en je kunt tot op de bodem kijken.  Onderweg komen we nog een clubgenoot tegen. We kletsen bij en gaan vervolgens ieder een andere kant op. Begin van de middag komen we in Ossenzijl aan, waar onze tocht eindigt.

8 Dagen vakantie met veel mooie ontmoetingen en gesprekken. Het blijft voor anderen bijzonder, dat drie grij(n)zende (nou ja, glimlachende) vrouwen ieder in een kano, waarin alle kampeerspullen, inclusief kookspullen, een trektocht maken. Maar wat is dit fijn!

Manon, Marian en Birgit